Έτσι απλά ποιητικά

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 

 "...Και κάποτε λέω
Μπόρα είναι θα περάσει
Μα, ύστερα βλέπω 
Τα σημάδια στην ψυχή μου
Αιμορραγώ
Δε θέλω ν’ αναστενάζω
Φταίω
Μα, μήπως μόνο εγώ
Φταίνε κι οι καιροί
Τα τραγούδια 
Τα όνειρα μαζί μ’ εμένα
Προσδοκούσα το μετά
Το τώρα με προσπερνούσε
Κι ακόμη τα ίδια
Δε βάζω μυαλό εγώ
Ένα ζευγάρι γυαλιά βάζω 
Και χαμογελώ στον κόσμο
Ο θυμός μου δεν ξεσπά εύκολα
Γίνεται λύπη πιο μετά
Να τα τώρα
Δεν πειράζει
Δεν πειράζει
Χαμογέλα…"

81.Για πάντα

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 


Γλυκέ μου ιππότη
Μικρέ ταξιδιώτη
Που χάνεσαι 
Στα στενά μου 
Και χώνεσαι 
Όλο και πιο πολύ 
Στον τρελό μου λαβύρινθο
Το νήμα δε θα στο δώσω 
Ίσως μετά το μετανιώσω
Αν σε βοηθήσω
Εύκολα να με βρεις
Αν μ’ αγαπάς θα μου το πεις
Ψιθυριστά στ’ αυτί 
Από κοντά
Και μετά 
Γλυκά θα με πλανέψεις
Και θα με ταξιδέψεις
Σε νότες καινούριες 
Θα μου παίζεις ρομαντικά
Κι εγώ θα σου χορεύω
Θα προσπαθώ να σε μαγέψω 
Με ματιές και χάδια
Και θα φοβάμαι
Μη μου φύγεις
Και σα ξωτικό
Μου πάρεις τις νότες της φωνής μου
Της μελωδίες της ζωής μου
Δεν ξέρω αν θ’ αντέξω
Μ’ αν δεν αντέξω 
Κι αν δεν έρθεις
Θα μείνω για σένα
Κι αν θα με ξαναβρείς
Θα ‘ναι για πάντα…

Η ζωή μας μια βόλτα

Αυτό είναι η ζωή μας...

Μια βόλτα! 

Ο καθένας κάνει τη διαδρομή που θέλει γύρω-τριγύρω. Μα, όλοι ξεκινάμε και καταλήγουμε στα ίδια σημεία! Γι'αυτό μην πτοείστε. Πάρτε τα μαθήματα που θέλετε από κάθε εμπόδιο/ στάση/ διακλάδωση/ διόδιο και συνεχίστε ακάθεκτοι! Διασκεδάστε τη! Αγαπήστε τη! Βάλτε της μουσική και χρώμα, έρωτα κι αγάπη, περιπέτεια και δημιουργικότητα και φαντασία, χαμόγελα και χαρά! 

Κάντε μια ωραία βόλτα στον κόσμο!

Η καλή μας αγελάδα

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 

Αφιερωμένο σε μια καθηγήτρια που είχα στην πρώτη λυκείου.

Η καλή μας αγελάδα

μοιάζει μ'αυτή τη δασκάλα

τρώει χόρτα βγάζει γάλα

και αναμασά το μάθημα

και σαν τζίνι όμως μοιάζει 

τα βυζιά της όταν αγκαλιάζει

ιστορία άλλη δεν ξέρει

μόνο αυτή που το βιβλίο μας προσφέρει

δε σηκώνει αντιρρήσεις

μόνο αυτή μιλά

μην την διακόπτεις

κι όταν τα νεύρα θα της σπάσεις

γιατί πετάγεσαι 

αλλιώς θα σκάσεις

η καλή μας αγελάδα

που έμπειρη το παίζει δασκάλα

έξω με πετάει στη λιακάδα!

Κουμπί ορ νοτ κουμπί

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 

Κουμπί ορ νοτ κουμπί
κουμπί και βελόνα
μα η βελόνα δεν είχε κλωστή
και το καημένο το κουμπί
ω! πως κλαίει και θρηνεί
στο παντελόνι σα δεν μπορεί
χωρίς τη μαύρη την κλωστή
ω θεοί! να στηριχτεί
κι από την άλλη το παντελόνι 
που κι αυτό κλαίει και θυμώνει
γιατί η βελόνα η κουτή 
έμεινε χωρίς κλωστή
αχ! και το δόλιο το κουμπί
δεν μπορεί πια να ραφτεί
ωιμέ! τι ιστορία θλιβερή
κουμπί ορ νοτ κουμπί!

Παλιά γραμμένο, χωρίς τίτλο

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 

Μ'αγνοείς

μή μ'αγνόείς

μιλάω

πονάω

αγαπάω

ζω

φωνάζω

σε φωνάζω

σου φωνάζω

μ'ακούς

δε μ'ακούς 

μη μ'ακούς

που παραμιλάω

που κλαίω 

που καίω

νιώθεις
με νιώθεις

δε με νιώθεις 

να με νιώσεις

δε μπορείς

με πονάς

το ξέρεις

πως με πονάς

τ'ακούς

το νιώθεις

το αγνοείς

ανόητη

ανόητη

μένω ακόμη 

δειλή

παραμένω

περιμένω

το αύριο

όχι για να'μαι 

αλλά που δε γίνεται

δίπλα 

μέσα μου 

δεν θέλω άλλον

τι να πω 

τι να σου πω

να κάνω πρέπει

πρέπει να κάνω

τόσα πρέπει

για το χατήρι μου όμως 

για μένα

να ζωντανέψω

να πετύχω

να ερωτευτώ  

να ζήσω

βλέπω

δε βλέπω

παραβλέπω

τι να δω

εμένα

θρηνώ 

ό,τι είχα

ό,τι έχασα

ό,τι έχω

και τι δε θα 'χω  ποτέ

μα όλα όσα έχω 

είναι σημαντικά

κι άμα τα χάσω

τι θα μείνει

θα μείνει κάτι

τίποτα

ειρωνεία

ειρωνεία; 

αχαριστία

αχαριστία;

άδειασμα

πείσμα

και ποιος να ξέρει

εγώ; 

ρωτάς

ρωτάω 

ρώτα ξανά

μη με ρωτάς

κι αν ψάχνω απάντηση

και λύση να βρω

και αν δεν τα καταφέρνω

που να τα βρω

που θα τα βρω

φως

και ζωή 

και στοιχεία

και καρδιά

κι έρωτα

κι αγάπη

κι αγκαλιά

και τώρα

τι κάνω εδώ

μουσικές 

χαμόγελα

άνοιξα την πόρτα της ψυχής μου

μπήκες τ'ανακάτεψες

τώρα δεν κλείνει

κοίτα

άραγε αυτό είναι 

μεγαλώνω

και φοβάμαι

τι να πεις

δε μ'αγνοείς

να μ'αγνοείς 

αγνόησέ με 

που λέω 

που κλαίω

που μιλάω

που γελάω

μα όχι 

που αγαπάω

Τικ Τακ Τικ Τακ

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 

Τικ Τακ Τικ Τακ

ανόητο ρολόι χτυπάς

την ώρα μετράς

που δειλά

και γρήγορα

και άλλοτε αργά περνάει

ενίοτε πονάει

κάποτε χαμογελάει

Τικ Τακ Τικ Τακ  

γύρω τριγύρω 

οι δείκτες γυρίζουν

και με ζαλίζουν

δε μου κάνουν για πυξίδα

τη ζωή μου να πορέψω με το χρόνο

Τικ Τακ Τικ Τακ

η νύχτα προχωρά

γίνεται μέρα 

κι ύστερα ξανά 

χτες, σήμερα, αύριο, σήμερα, χτες

στου ρολογιού τους καταρράκτες

ο χρόνος, κι ο πόνος, 

η ζωή 

κυλούν

ούτε πισωγυρίζουν, ούτε σταματούν

Τικ Τακ Τικ Τακ

ένα ένα τα λεπτά

τ'αστέρια παίζουν κρυφτούλι στον ουρανό

π'απόψε συννέφιασε

τι να 'παθε ο καλός μου και κατσούφιασε

κλαίει και βρέχει

η άνοιξη, το καλοκαίρι

ο ήλιος μου αργεί 

σ'αυτήν την πόλη

που ο αέρας προκαλεί αλλεργία

που χάθηκε η ποθητή μου μαγεία

Τικ Τακ Τικ Τακ

ένα εκκρεμές 

με θόρυβο πηγαίνει κι έρχεται

η καρδιά μου σιγά σιγά συνέρχεται

κι αναρωτιέμαι

τι και πως να εμπιστευτώ

μια νέα αρχή

που να μην την προδώσει

όπως άλλωστε κι η προηγούμενη

να΄ναι πια 

μια αρχή χαρούμενη

ανθοφερούμενη

Τικ Τακ Τικ Τακ

πάλι ένας ύπνος χάθηκε

μαράθηκε

κρινάκι κόκκινο στη γλάστρα

ποτισμένο μ' άστρα

και λίγο φεγγάρι

τι όνειρα να μου 'λειψαν 

κι απόψε

που βασανιζόμουν

με σκέψεις πολλές

κι απορίες

ποια σύννεφα θα ξέφυγαν

μαζί τους να μ' έπαιρναν 

ένα ταξιδάκι

λιγάκι αναψυχής

να δω να βρω αλλού

δάκρυα και χαμόγελα

κι αλμυρό νερό

Τικ Τακ Τικ Τακ

το ρολόι του τοίχου 

ίσως σταμάτησε γι'απόψε

μα αύριο πάλι εκεί 

θα με περιμένει

να μετρήσουμε 

να αναζητήσουμε

χτύπους καρδιάς

ανάσες

και πόνο

και χρόνο.

Ποιητικός Οίστρος!

Το να εκφράζομαι με τρόπο μουσικό ποιητικό ήταν πάντα "μες το αίμα μου"! 

Έτσι, άρχισα να γράφω! 

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο αυτό προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Μπορείτε να τα αναδημοσιεύσετε αλλά πάντα με σαφή αναφορά στον συγγραφέα και την πηγή. 

Δεν άντεξα άλλο

ανέβηκα στα κάγκελα 

κι έπεσα

δεν έπεσα

πέταξα

έτρεξα στη θάλασσα

εκεί στο μώλο 

βρήκα ένα κορίτσι

το κοίταζα το κοίταζα

πόσα όνειρα είχε

πόσες αδικίες έβλεπε

και δάκρυζε

και θύμωνε

έπρεπε - πίστευε - 

τον κόσμο να αλλάξει

να προσπαθήσει να τον αλλάξει

και κοίταζε την θάλασσα

έπαιρνε δύναμη 

από τα κύματα

από τον αφρό της

το κορίτσι έφυγε

δεν ξαναγύρισε στο μώλο να ονειρευτεί

τι να απέγινε άραγε;

στα μάτια του φεύγοντας 

είχε μια σπίθα

φωτιά καταστροφική

μα ο κόσμος δεν αλλάζει

το κορίτσι δεν ήθελε 

ίσως και να μην άντεχε

να το παραδεχτεί

κι έπεσε

σε μια παγίδα

αυτήν του ονείρου

γιατί

η φλόγα καίει ακόμη

τι ν'απέγινε άραγε;

τώρα βουτώ

ίσως στον αφρό να τη βρω

κάτι μου λέει

πως η φλόγα έσβησε

στου κόσμου το κύμα

γιατί;